…alleen nu nog niet.

Enkele weken geleden had ik met enkele dermatologen, artsen in opleiding to dermatoloog en studenten geneeskunde, een gesprek over de mogelijkheden van digitaal onderwijs binnen de dermatologie. Iedereen was het er over eens dat we studenten digitaal iets kunnen leren. Echter, over de hoeveelheid die we digitaal kunnen of moeten aanbieden bestond onenigheid.

Even voor de goede orde: we hebben te maken met een vakgebied dat veelal gebaseerd is op het kijken van plaatjes. Dit zijn altijd live plaatjes geweest, van huidziekten waar patienten mee op de polikliniek komen. Later werden hier papieren tekeningen en nog iets later foto’s aan toegevoegd, hetgeen het leren makkelijker maakte.

Dus ja, niemand had problemen met het feit dat we dit digitaal ook wel zouden kunnen aanbieden (is overigens ook niet de eerste keer dat dermatologisch onderwijs digitaal wordt aangeboden). En ja, dat kan tegenwoordig makkelijk voor alle studenten via smartphone ipv pc of laptop.www.eduderm.nl

Maar wat nou als de digitale tools zo goed worden en zo ruim en eenvoudig beschikbaar komen dat de studenten geen
stageplek (co-schap) meer nodig hebben? Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Wat moeten we dan in het ziekenhuis nog aanbieden? Nee, dat zal er toch zo snel niet van komen, wel?

Het was een interessante twist na de presentatie van een nieuwe onderwijs app voor de dermatologie. De makers van www.eduderm.nl zijn een onderzoek gestart naar de effecten van een online casuistiek-gebaseerd leermodel dat studenten met hun smartphone dagelijks kunnen bijwerken. Altijd beschikbaar, goede medische content, feedback en aanvullende achtergrondinfo door dermatologen geadviseerd.

De eerste reacties zijn zeer positief! Studenten zijn blij als ze mee mogen doen aan de studie, omdat ze graag meer kennis van de dermatologie opdoen, zonder co-schap.

Niet omdat ze geen co-schap meer nodig hebben, maar simpelweg omdat er niet genoeg stageplaatsen zijn…

Over de auteur

Gerelateerde berichten

Laat een antwoord achter